Archive for the ‘რუბრიკა კვირის იარაღი’ Category

დღის იარაღი: Garand M1C

Tuesday, August 30th, 2016

14199297_2128310810726789_2953589914782898321_n

Garand M1C მიღებული შეიარაღებაში 1944 წელს, არის 30-06 კალიბრის გარანდის სისტეემის ნახევრად-ავტომატური შაშხანის სნაიპერული ვერიანტი. იმ დროისთვის დასავლური ქვეყნების შეიარაღებულ ძალებში ჩვეულებრივ პრაქტიკად ითვლებოდა სტანდარტული საბრძოლო შაშხანების “კონვერტაცია” სნაიპერულ იარაღში. აღნიშნული ხორციელდებაოდა გადარჩეულ შაშხანებზე ოპტიკური სამიზნეების მონტაჟით და მათი ერგონომიკის გაუმჯობესებით, რაც მეტ წილად გამოიხატებოდა უფრო მოხერხებული კონდახების და სალოყეების გამოყენებაში. კონსტრუქციიდან გამომდინარე გარანდის შაშხანა იტენებოდა ვაზნების შეკვრებით, რომლებიც თავსდებოდა იარაღში ზევიდან, რაც ცხადია შეუძლებელს ხდიდა ოპტიკური სამიზნის განლაგებას იარაღის ზევიდან. აქიდან გამომდინარე და ჯარის მოთხოვნების შესაბამისად ოპტიკა იარაღზე განთავსდა მარცხენა მხარეს. M1E7 ტიპის ოპტიკის სამაგრი იქნა არჩეული (წარმოებული Griffin & Howe-ს მიერ) ხოლო ოპტიკური სამიზნე იყო Lyman-ის მიერ დამზადებული მოდელი Alaskan, 2.2 გადიდებით (სამხედრო ინდექსი M81). აღნიშნული კომბინაციაში Garand M1C იყო ეფექტური 500 მეტრამდე მანძილზე. იდეაში ამ იარაღს უნდა შეეცვალა სპრინგფილდის M1903A4 ტიპის სნაიპერული შაშხანა და რიგი სხვა სისტემების, რომლებიც გამოიყენებოდა ჯარში მაგრამ ეს არ მოხდა. M1C თავიდან აღმოჩნდა “პრობლემური შვილი” და გარდა იმისა, რომ მისი პოტენციალი, როგორც სნაიპერული სისტემის არც ისე მაღალი იყო, მთელი რიგი პრობლემები წამოიჭრა ამ მოდიფიკაციის იარაღის წარმოებისას. ასე მაგალითად შაშხანის დამზადებისას სალულე კოლოფის/რესივერის და ოპტიკის სამაგრსი წრთობა ხდებოდა ერთად რაც იწვევდა რესივერის დეფორმაციას. ასევე პრობლემას წარმოადგენდა დაშვებების შენარჩუნბა იარაღის ძირითადი ნაწილების წარმოებისას, რაც ნიშნავდა რომ ყოველი კომპონენტი იარაღის უნდა გადარჩეულიყო და ხელით გაზომილიყო იმის დადასტურებისთვის რომ ეს დეტალი შეესაბამებოდა სპეციფიკაციებს. ამის გამო ნაცვლად 21 ათასი შაშხანის მაგივარდ მეორე მსოფლიო ომის დრს დამზადდა მხოლოდ 7 ათასი, თუმცა უმეტესობა პრობლემების ნელ-ნელა გადაიჭრა წარმოების პროცესში. ამის გამო მეორე მსოფლიო ომის დროს სნაიპერული “გარანდების” გამოყენება არ იყო მასობრივი. M1C მომავალში დაემატა მოდელი M1D, ხოლო სხვაობა ორ იარაღს შორის იყო ოპტიკის დაყენების განსხვავებულ მეთოდი, სადაც მოდელ “D”-ში ოპტიკა მაგრდებოდა ერთ წერტილზე, გვერდიდან პირდაპირ ლულის უკანა ნაწილზე, სავაზნესთან და ლულა ახალ მოდელში იყო უფრო სქელ კედლიანი. 1945 წლიდან სნაიპერულ “გარანდებზე” დამატებით ყენდებოდა კონუსური ფორმის ლულის მოწყობილობა რომელიც ამცირებდა ლულის ალს და ართულებდა სნაიპერის აღმოჩენას. 1952 წელს აშშ-ის საზღვაო ფეხოსანთა კორპუსმა M1C მიიღო შეიარაღებაში როგორც სტანდარტული სნაიპერული შაშხანა ინდექსით MC52. ამჯერად იარაღი იყო აღჭურვილი “Kollmorgen”-ის მიერ წარმოებული ოპტიკური სამიზნით ოთხჯერადი გადიდებით. ორივე მოდიფიკაციის სნაიპერული ვარიანტების წარმოება გაგრძელდა კორეის ომის დროს და ამ ომში მოხდა სნაიპერული “გარანდების” პირველი და უკანასკნელი მასობრივი გამოყენება. ნაწილი სნაიპერული “გარანდების” იყენებდა “ახალ” M84 ტიპის ოპტიკურ სამიზნეს, რომელიც გამოირჩეოდა უკეთესი გამძლეობით მაგრამ იყო არაადეკვატურად სუსტი 2.2 გადიდებით. ასევე კორეის ომის დროს ხდებოდა კომერციული შაშხანების და ოპტიკური სამიზნეების გამოყენება დიდი ეფექტურობით, ასე მაგალითად მეიარაღე კაპიტანი და კარგი მსროლელი უილიამ ბროფი ხშირად სტუმრობდა წინახაზებს საკუთარი სანადირო “ვინჩესტერ M70″ ტიპის შაშხანით, რომელზეც ეყენა კომერციული, Unertl-ის წარმოების ოპტიკური სამიზნე ათჯერადი გადიდებით. ამ იარაღიდან ის ანადგურებდა კორეელ და ჩინელ ჯარისკაცებს 800-1000 მეტრის მანძილებზე და ასე ახდენდა ამ ტიპის იარაღის ეფექტურობის დემონსტრირებას, მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ უკვე ცხადი იყო რომ სნაიპერებს ესაჭიროებოდათ სპეციალიზირებული სნაიპერული სისტემა ძლიერი ოპტიკით და შაშხანი გრძივად მოძრავი საკეტით, შეიარაღებული ძალების სარდლობა ეწინააღმდეგებოდა ახალი სისტემის იარაღის შეიარაღებაში მიღებას. 1959 წელს “გარანდის” შაშხანი მოიხსნა შეიარაღებიდან. მიუხედავად ბევრი ნაკლოვანებისა რომელიც ახასიათებდა ამ იარაღს, “გარანდი” იყო პირველი მასობრივი წარმოების, ზომიერად საიმედო და ეფქტური ნახევრად ავტომატური საბრძოლო შაშხანა რის გამოც ის დამსახურებული სიყვარულით სარგეებლობს იარაღის და სროლის ენთუზიასტებს შორის.

 

14141579_2128310620726808_4137430134743675831_n

 

 

14199671_2128310887393448_6319232477701846318_n

დღის იარაღი: Colt Single Action Army

Friday, August 12th, 2016

img_9175.jpg_thumbnail0

 

შექმნილი 1873 წელს ამ რევოლვერს უწოდეს ახალი მოდელის ბრუნავი პისტოლეტი რკინის ვაზნისთვის. “კოლტის” ქარხანაში მას ეძახდნენ ასევე “მოდელ პ”-ს ხოლო მისი ყველაზე გავრცელებული მოდელის დასახელება იყო “Colt Single Action Army”. ეს რევოლვერი მეტსახელად “Peacemaker” (მშვიდობისმყოფელი) მექანიკური საიმედოობის და ძლიერი კალიბრების წყალობით გახდება ალბათ ყველაზე პოპულარული და ლეგენდარული ამერკული იარაღი, ასოცირებული კოვბოებთან, ველურ დასავლეთან და ვესტერნებთან. 77 წლის განმავლობაში “კოლტმა” გამოუშვა 400 000-მდე “პისმეიკერი” სხვადასხვა კონფიგურაციაში. “კოლტის” 6 ვაზნიანი ერთმაგი მოქმედების რევოლვერი იყო მექანიკურად საიმედო, ზუსტი და ერგონომიული იარაღი. მისი დატენვა ხდებოდა რიგ-რიგობით 5 ვასროლილი მასრის ამოგდებით და ასვე რიგ-რიგობით ახალი 5 ვაზნის დოლურაში მოთავსებით. რევოლვერი ტექნიკურად ექვს ვაზნიანია მაგრამ დაშვებულ მდგომარეობაში ჩახმახი ედება ვაზნას და რევოვლერის დავარდნისას ან ჩახმახზე აგრედან დარტყმა საკმარისი იყო რომ რევოლვერს გაესროლა ამიტომ ჩვეულბერივ პრაქტიკად ითვლებოდა 5 ვაზნის ჩალაგება დოლურაში და ჩახმახის ცარიელ სავაზნეზე დაშვება. ზედმეტად გართულებული დატენვის პროცედურის გამო, ორი რევოლვერის ტარება ასევე იყო ჩვეულებრივი და გავრცელებული პრაქტიკა. “პისმეიკერი” გამოდიოდა მრავალ კონფიგურაციაში ლულის სიგრძის და კალიბრების სხვადასხვა კომბინაციებით, ხოლო კალიბრებში ყველაზე პოპულარული იყო .45 Colt, 44-40 და 38-40. “პისმეიკერის” სახელგანთქმულ “ოპერატაროებს” შორის არიან ამერიკელი გენერალი ჯორჯ პატონი, უაიტ ერპი, ბეტ მასტერსონი, მექსიკელი რევოლუციონერი პანჩო ვილია. “პისმეიკერს” აქებდნენ და ხმარობდნენ ასევე ცნობილი მსროლელები, ჩიკ გეილორდი, ელმერ კეიტი, ჯეფ კუპერი (რომელმაც ამ რევოლვერიდან მოკლა თავისი პირველი მოწინააღმდეგე), ბობ მუნდენი და ა.შ.
მეორე მსოფლიო ომის დროს კოლტმა შეწყვიტა “პისმეიკერების” წარმოება და ომის დასრულების შემდეგ ინტერესი მათ მიმართ პრაქტიკულად გაქრა, მანამ სანამ 50-ან წლებში არ დაიწყო ტელევიზიის “ოქროს ეპოქა” და კოვბოური შოუები და ფილმები სარგებლობდნენ დიდი პოპულარობით, რამაც ბუნებრივია გაზარდა ინტერესი “პისმეიკერის” მიმართ და კოლტმა განაახლა მათი წარმოება. მესამე თაობის “პისმეიკერებს” კოლტის სპეციალური სახელოსნო (Colt Custom Shop) დღემდე უშვებს. “პისმეიკერის” კონსტრუქცია გამოყენებული იქნა ბევრი სხვა კომპანიის მიერ, რომლებიც უშვებენ როგორც კოლტის ზუსტ ასლებს ასევე მის კონსტრუქციაზე დაფიძნებულ განსხვავებულ რევოლვერებს, მაგალითად ამერიკული “Ruger” და “Magnum Research”, იტალიური “Beretta”, “Uberti” და “Chiappa”. იტალია ორიგინალური “პისმეიკერი” და მისი “დერივატები” დღემდე კარგად იყიდება და სარგბელობენ დიდი პოპულარობით, როგორც კოვბოური სრლოლის მოყვარულებს ასევე ცეცხლსასროლი იარაღის ენთუზიასტებს შორის.

ps
აღსანიშნავია, რომ იტალია არის ქვეყანა, რომელიც უშვებს პრაქტიკულად ყველა მოდელის ამერიკულ კლასიკურ “კოვბოურ” იარაღს და მათ შორის “პისმეიკერებსაც”. აღნიშნული განპირობებული იყო 50-60-ან წლებში იტალიაში გადაღებული ვესტერნების დიდი პოპულარობით, ქართული მაყურებლისთვის პირველ რიგში ეს ფილმები ცნობილი უნდა იყოს სერჯიო ლეონეს წყალობით. იტალიური კომპანიები (პედერსოლი, ბერეტა, ქიმარონი, ქიაპა, პიეტტა, უბერტი) დიდი რაოდენობით უშვებდნენ იარაღებს, რომლებიც გამოიყენებოდნენ ე.წ. “სპაგეტი ვესტერნებში” და შემდგომ ეს იარაღები ასევე იგზავნებოდა აშშ-ში კომერციულ ბაზარზე გასაყიდად, სადაც თავისი მაღალი დამზადების ხაირისხის გამო ამერიკული კომპანიების პროდუქციასთან ერთად დიდი პოპულარობით სარგებლობენ .

1a1pie-034064_5

იტალიური წარმოების “პისმეიკერი” გახსნილი დასატენი კარიბჭით

AR-17

Sunday, May 1st, 2016

13508895_2085057061718831_2767363565811090840_n (1)

13567338_2085057065052164_1132157479897324620_n

სურათებზე ნაჩვენები მსუბუქი ნახევრად ავტომატური ორ ვაზნიანი გლუვლულიანი თოფი, გამოდიოდა 1964 წლიდან 1965 წლამდე ანუ ერთი წელი სულ. თოფი გამოირჩეოდა მსუბუქი და კომპოზიტური მასალების გამოყენებით. ტიბჟირი და კონდახი პლასტმასის, რესივერი და ლულა ალუმინის, ანოდირებული ოქროს ფერში. ცხადია ლულას არხში ქონდა ფოლადის “ლეინერი”. ლულა ასევე აღჭურვილი იყო ცვლადი ჩოკებით, სულ კომპლექტში სამი მოყვებოდა. მსუბუქი მასალების ფართო გამოყენების წყალობით თოფის წონა სულ რაღაც 2.5 კგ-ს შეადგენს. ის გადატენვისთვის იყნებს უკუცემის ძალას, საკეტი იკეტება ბრუნვით ლულაზე. კონდახში განლაგებულია დამაბრუნებელი ზამბარა ბუფერით. კონდახის “კუთხე” ისეთია, რომ უკუცემა მაქსიმალურად იყოს მიმართული მსროლელის მხარში და ლულისს ხტომა იყოს მინიმალური. თოფი ორ ვაზნიანია ისევე როგორც ბრაუნინგ “დაბლ აუტო” და უფრო თანამედროვე სპორტული Beretta UGB25 Xcel. ჩაფიქრებული როგორც სპორტული თოფი (ტრაპის და სკიტისითვის) ის გამოდგა ზედმეტად მსუბუქი, სასხლეტი ქარხნულ კონფიგურაციაში იყო ძალიან მძიმე, ხოლო სამიზნე მოწყობილობების კონფიგურაცია (თოფი იყენებს მხოლოდ ერთ “მუშკას” ლულის ბოლოს) არ იყო ადეკვატური სპორტული სროლისთვის, რის გამოც თოფი ცუდად იყიდებოდ და მისი წარმოება მალევე შეწყდა. სურათების დათვალიერებით და იარაღის ტექნიკური აღწერილობიდან გამომდინარე წესით უნდა დაინახოთ ამ თოფის აშკარა “კონცეპტუალური” მზაგავსება AR-15-თან და ეს იმიტომ, რომ, თოფი არის “არმალაიტის” მიერ წარმოებული AR-17, რომელშიც გამოყენებული იქნა ყველა ის ინოვაცია რაც გვხდება კომერციულად ბევრად უფრო წარმატებულ AR-15-ში. თოფის კონსტრუქტორიც იყო თავად იუჯინ სტოუნერი, AR-10/15-ის დიზაინის ავტორი. დასანანია, რომ ყველა ეს ინოვაცია გამოყენებული AR-17-ში არ აღმოჩნდა საკმარისი რომ თოფი გამხდარიყო კომერციულად წარმატებული პროდუქტი. ერთი წლის განმავლობაში იყო გამოშვებული სულ 1200 ცალი AR-17.

CZ-75

Tuesday, March 1st, 2016

13775581_2100549703502900_4414326279984973555_n

დღის იარაღი და ამ გვერდის ადმინის ერთ-ერთი ფავორიტი. ჩეხო-სლოვაკიური CZ-75. ეს იარაღი შეიქმა იქ და იმ დროს სადაც წესით ასეთი იარაღი არ უნდა შექმნილიყო. 1974 წელს, სოციალისტურ ჩეხო-სლოვაკიაში. გათვლილი 9მმ “პარაბელუმის” ვაზნაზე, ის იყო ევროპაში ერთ-ერთი პირველი ამ კალიბრის პისტოლეტი, ორ რიგიანი 15 ვაზნიანი მჭიდით და ორმაგი მოქმედების დამრტყმელ-სასხლეტი მექანიზმით. პისტოლეტმა თავისი შეუდარებელი ერგონომიკის და ძალიან კარგი სროლისუნარიანობის გამო ეგრევე დიდი მოწონება და აღიარება დაიმსახურა დასავლეთის ექსპერტებს შორის. მათ შორის ვინც მოხიბლული დარჩა ამ პისტლეტით იყო ჯეფ კუპერი, რომელმაც განაცხადა, რომ ეს იქნებოდა იდეალური პისტოლეტი ერთი პირობით თუ ის გამოვიდოდა .45 კალიბრში. პიტერ კოკალისი წერდა ამ პისტოლეტზე რომ განსხვავებით სხვა ანალოგებისგან ამ პისტოლეტის დაშლისას ვერ აღმოაჩენდით უამრავ დეტალს და ზამბარას რომელიც მზად იყო ამოვარდნილიყო და თვალში მოხვედრილიყო პატრონს.
პისტოლეტი გამოირჩეოდა შესაშური ერგონომიკით, გამძლე კონსტრუქციით. თავიდან პისტოლეტეები მთლიანად ფოოლადისგან მზადდებოდა ხოლო მოგვიანებით გაჩნდება მოდელები ალუმინის და პოლიმერის ჩარჩოებით. ნაჭედი ლულის, საკეტის რომელიც მოძრაობს ჩარჩოს შიგნით, ლულის დაბალი ღერძის, კარგი სამიზნე მოწყობილობების და შესანიშნავი დარტყმელ-სასხლეტი მექანიზმის წყალობით პისტოლეტი გამოირჩევა მაღალი სიზუსტით და სროლა ამ პისტოლეტიდან ადვილი და კომფორტულია. ეს თვისებები სათანადად იქნა შეფასებული სპორტსმენი მსროლელბის მიერ და 1992 წელს ჩნდება ამ პისტოლეტის პირველი სპეციალიზირებული სპორტული მოდელი “ჩემპიონი”. CZ-75-ის კლონებს და მასზე დაფუძნებულ მოდელებს უშვებდა უამრავი ქვყანა, იტალია, შვეიცარია, თურქეთი, ჩინეთი, აშშ, დიდი ბრიტანეთი, ფილიპინები, რუმინეთი, რუსეთში და ასე შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ უკვე დიდი დრო გავიდა CZ-75-ის გამოჩენიდან, ის კვლავ დიდი პოპულარობით სარგებლობს სპორტსმენებს, სროლის და იარაღის ენთუზიასტებს შორის. CZ-75 არასდროს არ იყო “მეინსტრიმ” პისტოლეტი, როგორც “გლოკი” ან “1911″, მას ნაკლებად იღებდნენ კინოფილმებში, მაგრამ მისი რეპუტაცია სასროლოსნო სამყაროში ძალიან მაღალია. ეს პისტოლეტი ასევე ძალიან გავრცელებულია საქართველოში და დამსახურებული სიყვარულით სარგებლობს.

Heckler&Koch MP5

Monday, February 1st, 2016

13769393_2097842743773596_5374248484987008415_n

გაშვებული წარმოებაში 1966 წელს Heckler&Koch MP5 მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ტიპიური პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევებისგან, რომლებიც ისროდნენ ღია საკეტიდან. ღია საკეტის გამოყენება იყო ტექნოლოგიური და იაფი გადაწყვეტილება, მაგრამ სამართალდამცავებს ჭირდებოდათ უფრო უსაფრთხო იარაღი, რომელიც ამავე დროს შეძლებდა ზუსტი სროლის წარმოებას ერთჯერადი გასროლების რეჟიმში. ახალი გერმანული იარაღი იყენებდა დამრტყმელ-სასხლეტ მექანიზმს ჩახმახით, ხოლო თავისუფალი საკეტი შეიცვალა გორგოლაჭებიანი გადავადებული ჩაკეტვის სქემით, რამაც გახადა შესაძლებელი გამოყენებულიყო უფრო მსუბუქი საკეტი რაც ჩახმახიან დამრტყმელ-სასხლეტ მექანიზმთან ერთად უზრუნველყოფდა იარაღის სტაბილურობას და ხელს უწყობდა ზუსტ სროლას როგორც ნახევრად ავტომატურ რეჟიმში ასევე ჯერებით. ჩაკეტვის სქემით, აგებულებით, წარმოების ტექნოლოგიებით, მართვის ელემენტების განლაგებით და ბევრი სხვა დეტალით იარაღი ამავე კომპანიის G3-ის შაშხანის იდენტურია. MP5-ის რესივრი (ლულის კოლოფი) დამზადებული იყო ბეჭდვის მეთოდით თხელი ფოლადის ფირფიტებისგან, ქვედა რესივერი (დამრტყმელ-სასხლეტი მექანიზმის კორპუსი სახელურით) მზადდებოდა პოლიმერისგან. აგებული ტრადიციული გერმანული სიზუსტით და ხარისხით MP-5 გამოირჩეოდა შესანიშნავი საბრძოლო თვისებებით და ლეგენდარული სამედოობით. მომდევნო ნახევარი საუკუნე H&K MP5 და მისი მოდიფიკაციები იქნება ეტალონური და ყველაზე გავრცელებული პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი მსოფლიოში. მის ლიცენზირებულ ვარიანტებს უშვებდა მინიმუმ 12 (!!!) ქვეყანა. მიუხედავად იმისა, რომ ბოლო დროს ტაქტიკური იარაღის ამ კლასმა დაუთმო პოზიციები კომპაქტურ კარაბინებს MP5 კიდე დიდიხანი დარჩება სამართალდამცავების შეირაღებაში მსოფლიოს ყველა კუთხეში. MP5 და მისი ლიცენზირებული ვერსია გამოშვებული MKE-ს მიერ თურქეთში, ასევე არის ქართული ჯარის და სამართალდამცავების შეიარაღებაში.

Magnum Research BFR

Monday, February 1st, 2016

500SmithandWessonBFR

დღის იარაღი. Magnum Research BFR. მსხვილკალიბრიანი ამერიკული წარმოების რევოლვერი შექმნილი მეტ წილად ნადირობისთვის იქ სადაც ეს დასაშვებია. Magnum Research-მა დაიწყო ამ სერიის რევოლვერების წარმოება 2000 წელს, აშშ-ში. რევოლვერის კონსტრუქცია დაფუძნებულია ახალი მოდელის Ruger Super Blackhawk-ზე, რომელიც თავის მხრივ წარმოადგენს Colt Single Action Army-ს გაუმჯობესებულ ვარიანტს. ისევე როგორც კოლტი და რუგერი, MR BFR არის მხოლოდ ერთმაგი მოქმედების. რევოლვერი თავის კონკურენტებისგან გამოირჩევა უჩვეულოდ გრძელი დოლურათი (60%-ით) რაც უზრუნველყოფს შეუდარებელ მოქნილობას ძლიერი ვაზნების გამოყენებისას. რევოლვერი მზადდება მთლიანად უჟანგავი ფოლადისგან. ხელმისაწვდომია რევოლვერები ორი ძირითად კონფიგურაციაში, გრძელი და მოკლე დოლურათი. მოკლე დოლურა გათვლილია ისეთ კალიბრებზე როგორიც არის .22 Hornet, .454 Casul, 475 Linebaugh, .50AE, თუ ეს საკმარისი არ არის გრძელ დოლურიანი მოდელი შეიძლება იყოს გათვლილი მათ შორის შაშხანის კალიბრებზეც, როგორიც არის .444 Marlin, .30-30 Win., .45/70 Gov’t, .450 Marlin, .50 Beowulf და ასვე ზე-ძლიერ რევოლვერის კალიბრებზე, როგორიც არის 460 S&W Mag და .500 S&W Mag. სულ ორივე მოდელი ხელმისაწვდომია 20-მდე კალიბრში. მიუხედავად იმისა, რომ BFR რევოლვერები არ ღირს ძვირი, მათი ფასი 1000 დოლარის ფარგლებში მერყეობს, მყიდველს შეუძლია მოითხოვოს რევოლვერის დამზადება საკუთარი სპეციფიკაციებით. BFR გაიშიფრება როგორც Big Frame Revolver (რევოლვერი დიდი ჩარჩოთი) და არაოფიციალურად როგორც Biggest Finest Revolver (ყველაზე დიდი და ყველაზე კარგი რევოლვერი) და ასევე Big Fucking Revolver.