Archive for the ‘ვაზნები და ამუნიცია’ Category

10mm Auto და Bren Ten

Monday, October 19th, 2009

Monday, March 16th, 2009

ბრენ თენი შეიქმნა ამერიკაში ტომას დორნჰაუსი და მაიკლ დიქსონის მიერ. თავდაპირველი იდეა იყო შექმნილიყო ავტომატური პისტოლეტი, რომელიც შეითავსებდა ამ სისტემის იარაღის ყველა დადებით თვისებას და იმავე დროს იქნებოდა ისეთივე “ძლიერი”, როგორც მსხვილკალიბრინი რევოლვერები. ბრენ თენის შექმნაში დიდი წვლილი მიუძღვის ასევე ასევე თავად ჯეფ კუპერს.
საინტერსო ისტორია უდევს სათავეში პისტოლეტში გამოყენებულ ვაზნას – “10mm Auto”. ეს ვაზნა ნამდვილად არ შეიქმნა სპეციალურად ბრენ თენისათვის, როგორც ამას ხშირად იმეორებენ სხვა და სხვა სტატიებში. თუმცა პირველი სერიული იარაღი ამ კალიბრში ნამდვილად იყო ბრენ თენი. ავტომატური პისტოლეტისათვის ძლიერი რევოლვერის ნაირი ვაზნის შექმნის იდეა ეკუთვნის უიტ კოლინზს (კიდევ ერთი ნიჭიერი და დამოუკიდებელი პიროვნება, ვისი წყალობით შეიქმნა პრაქტიკულად ყველანაირი სისტემა, მექანზმი, ვაზნა და ასე შემდეგ). 70-იანი წლების დასაწყისში მან საკუთარი ინიციატივით დაიწყო ექსპერიმენტები (იმიტომ, რომ თავისუფალ ქვეყანაში შემოქმედებაზე ნებართვა და ქვითრები ბანკიდან არ არის საჭირო) ბრაუნინგ ჰაი პაუერის სიტემის პისტოლეტებთან, იმის გასარკვევად თუ რამდენად ძლიერი და რა კონსტრუქციის ვაზნა შეიძლება “მოინელოს” ავტომატურმა პისტოლეტმა. თავდაპირველად ექსპერიმენტებში მონაწილეობდა გაძლიერებული “.38 Super” ვაზნები. შემდგომ მან გადაწყვიტა პრაქტიკაზე განეხორციელებინა ჯეფ კუპერის იდეა ახალი ტიპის .40 კალიბრის ვაზნის შესახებ, რომელშიც მოთავსდებოდა 200 გრანიანი ტყვია ძალიან მაღალი საწყისი სიჩქარით (300 მეტრი წამში და ზევით). განსაკუთრებულად ბევრი სამუშაოს ითხოვდა მიწოდების გეომეტრიის განსაზღვრა იმისთვის, რომ .40 დიამტერის ტყვია საიმედოდ მიწოდებულიყო ავტომატური პისტოლეტის მოძრავ “პატრონნიკში”. ხანგრძლივი გამოცდების შემდეგ, ის უშუალოდ დაუკავშირდა ჯეფ კუპერს და ანახა მას თავისი ნახაზები და ახალი ვაზნის მაკეტები. ჯეფ კუპერმა იდეა მოიწონა და ჟურნალ Guns & Ammo-ს დახმარებით პროექტი გაგრძელდა. ტექნიკურ მხარეს უზრუნველყოფდნენ კომპანია Bar-Sto-ს ინჟინერი ირვ სტოუნი და პროფესიონალი იარაღის ხელოსანი ჯონ ფრენჩი. მათი დამარებით 1972 წელს აიწყო ბრაუნინგ ჰაი პაუერი კალიბრში .40 G&A. მასრაში მოთავსებული იყო 180 გრანიანი ტყვია საწხისი სიჩქარით 315 მ/წ 5 დუიმიანი ლულიდან გასროლისას. ამავე დროს უიტ კოლინზის და ჯეფ კუპერის გზები გაიყო. კოლინზმა გააგრძელა მუშაობა ვაზნაზე, რომელსაც ექნებოდა უფრო გრძელი მასრა და უფრო უკეთესად მოერგებოდა 1991 კოლტის სისტემას ხოლო კუპერმა გააგრძელა მუშაობა პროექტზე, რომლის სახელი იყო .40 Super. რამოდენიმე წლის შემდეგ ჯეფ კუპერი უერთდება დიქსონის და დორნჰაუსის პროექტს და .40 Super გახდა ის რასაც ყველ იცნობს ეხლა, როგორც 10mm Auto. 

cartridges

იდეა, რომლის მიხედვიტაც შეიქმნა კომპექსი (ახალი ვაზნა + პისტოლეტი) იყო საინტერესო და ალბათ ყველაფერი იქნებოდა კარგად, რომ არა ახლად დაარსებული კომპანიის მფლობელების სულსწრაფვა. ნაჩქარებად გამოშვებულ იარაღს ახასიათებდა ე.წ. ბავშვური დაავადებები, პრობლმები ვაზნების მიწოდებასთან და მჭიდების კონსტრუქციასთან. ყველაფერი ეს იყო მიუღებელი ასეთი ტიპის იარაღისთვის, რომელცი უკვე სერიულად წარმოებდა და იყიდებიოდა და ასევე ვერ აკმაყოფილებდა თავად ჯეფ კუპერის სტანდარტს, რომელიც გამოიყენება საბრძოლო პისტოლეტების შეფასებისას: კარგი სასხლეტი, კარგი სამზინე მოწყობილობები და აბსოლუტური საიმედოობა. პირველი ორი შესრულდა, სტანდარტულ ბრენ თენს ქონდა ყველაფერი ის, რაც გვხვდება მხოლოდ სპეციალიზირებულ და “დანავაროტებულ” იარაღში ხოლო საიმედოობა უზრუნველყოფილი არ იყო. უნდა ითქვას რომ ამაში არა პისტოლეტის კონსტრუქცია იყო დამნაშავე არამედ დაუხვეწავი საწარმოო პროცესი. ამის გამო გაყიდული პისტოლეტების დიდი რაოდენობა დაუბრუნდა კომოპანიას და 1986 წელს კომპანია საბოლოოდ გაკოტრდა. სულ გამოშვებულ იქნა დაახლოებით 1500 ბრენ თენის პისტოლეტი. დღეს დღეისობით კარგი ხელოსნის დახმარებით ბრენ თენი უპრობლემოდ მუშაობს, მაგრამ თავის დროზე დაუხვეწავმა მჭიდის კონსტრუქციამ და საწარმოო პროცესებმა გამოიწვიეს პროექტის ნაადრევი სიკვდილი.
აღსანიშნავია, რომ მიუხედავათ ამისა, ახალმა ძლიერმა ვაზნამ მოიკიდა ფეხი, როგორც სამოქალქო ბაზარზე ასევე შეაღწია ძალოვან სტრუქტურებში. 1989 წელს აშშ-ს გამოძიების ფედერალურმა ბიურომ მიიღო შეიარაღებაში სმიტ&ვესონის პისტოლეტი მოდელი 1076 კალიბრით 10mm Auto. საშტატო იარაღისთვის ასეთი ტიპის ვაზნა ზედმეტად ძლიერი გამოდგა და ბიურომ შეუკვეთა დასუსტებული ვაზნბი, რომლებსაც უწოდებნენ 10mm Lite ან 10mm FBI. ამან გამოიწვია ლოგიკური შედეგი, შემცირდა საშტატო პისტოლეტების საიმედოობა, რამაც რა თქმა უნდა წარმოშვა მიუღებელი სიტუაცია და ამ კალიბრზეც და იარაღზეც ითქვა უარი. სმიტ&ვესონი შეეცადა გამოესწორებინა პრობლემა და ასე დაიბადა დღეს დღეისობით ყველაზე პოპულარული და კარაგდ ცნობილი ვაზნა – .40S&W.
მიუხედავათ ყველაფრისა 10mm Auto დღესაც ცოცხალია. გამოდის რამოდენიმე ტიპის პისტოლეტი გაათვლილი ამ ვაზნაზე. სხვა და სხვა 1911 სისტემის პისტოლეტები, ასევე გლოკ 20 და 29 და ასე შემდეგ.
ძირითადად იარაღი ასეთ ვაზნაზე გამოიყენება როგორც თავდაცვითი, სხვა და სხვა ნადირობების დროს. სპორტშიც მისი სხვა და სხვა ხელით დატენილი ვარიანტები ძალიან პოპულარულია. თავისი თვისებების გამო, მას ასევე იყენებენ უშუალოდ სანადიროთ ისეთ ცხოველებზე, როგორიცაა ირემი, ტახი და ასე შემდეგ. ცნობილი როკ-მუსიკოსი ტედ ნუჯენტი იყენებს გლოკ 20 ტახებზე ბადირობისას. ცნობილია ეპიზოდი მისი მონაწილეობით, რომლიც მოხდა აფრიკულ საფარიზე. ერთი გასროლით თავისი გლოკ 20-დან მან მოკლა აფრიკული კამეჩი (африканский буйвол). 180 გრანიანი Cor-Bon-ის ტყვიამ მთლიანად გახვრიტა ხცოველის კისერი და ხეხრემალი!

10mm აუტომ განაპირობა ასევე სხვა ანალოგიური ვაზნების შექმნა, როგორებიცაა რა თქმა ინდა უკვე ხსენებული .40 S&W ასევე .41 Action Express, 10mm Magnum, მზარდი პოპულარობის მქონე .357 SIG, ნაკლებად ცნობილი სპეციალიზირებული 9×25mm Dillon, .224 BOZ (10მმ აუტოს მასრის და 5.56X45 ვაზნის ტყვიის ჰიბრიდი, .400 COR-BON, .40 SUPER და 10mm Express.

პისტოლეტი ბრენ თენ
400px-Bren_ten

.357 SIG-ის ისტორია

Monday, October 19th, 2009

Friday, March 20th, 2009

357SIG1

“თუ მსროლელს, ჭირდება ყველაფერი: მაღალი ენერგია, კარგი ტრაექტორია, მაღალი სისწრაფე, დიდი სიზუსტე, ღრმა შეღწევა და დიდი საცეცხლე ძალა და მხოლოდ ერთ ვაზნაში, რომელიც ჩადის კომპაქტურ და მსუბუქ და სროლისას კომფორტულ იარაღში, ასეთებისათვის ზედგამოჭრილია .357 Sig.” ციტატა სტატიიდან ჟურნალში Handguns, 1996 წლის აპრილის გამოცემა. 

1994 წელს, აწი უკვე ჩვენთვის კარგად ცნობილმა კომპანია ზიგ-მა კომპანია ფედერალ კარტრიდჯ-თან ერთად წარმოადგინა თავისი უახლესი ქმნილება: ახალი ძლიერი ვაზნა, რომელსაც დაარქვეს .357 Sig. სხვათაშორის პირველი პისტოლეტის ვაზნა ბოთლის ფორმის მასრით, შექმნილი ბოლო 75 წლის განმავლობაში . ვაზნის ასეთი “სპეციფიური” ასოციირებული ლეგემდარილ .357 მაგნუმთან სახელი ტყვილად არ იქნა არჩეული. ეს იყო კიდევ ერთი მცდელობა, შექმნილიყო პისტოლეტის ვაზნა, რომელიც გაუტოლდებოდა რევოლვერის (ამ შემთხვევაში .357 მაგნუმს) სიმძლავრეში და შესაბამისად ეფექტურობაში. ორივე კომპანიის სპეციალისტებმა კარგად გაითვალისწნეს ძლიერი 10მმ Auto-ს ნეგატიური გამოცდილება და შექმნეს ნადვილად ტექნოლოგიურად ძალიან დახვეწილი ვაზნა, რომელსაც ძალიან კარგი მაჩვენებლები ქონდა და იმავე დროს ბევრად უფრო უნივერსალური იყო ვიდრე თავის სიმძლავრის გამო  ძალზედ სპეციფიური 10მმ აუტო.
უბრალოდ და მარტივად რომ ავხსანთ .357Sig არის პრაქტიკულად .40 S&W მასრა, რომელშიც თავსდება 9მმ ტყვია. (40 სვ-ის ვაზნა ვერ გამოდგება .357Sig-ზე გადასაკეთებლად იმიტომ, რომ ორიგინალური ზიგ-ის მასრა ოდნავ გრძელია) კომპანიის განაცხადის მიხედვით მათი ახალი ვაზნა იმეორებდა .357 მაგნუმის 124 გრანიანი ტყვიის მაჩვენებლებს 90მმ სიგრძის ლულიდან გასროლისას. ასეთ შემთხვევაში 124/125 გრანიანი 9მმ ტყვია ტოვებს ლულას საწყისი სიჩქარით 440 მეტრი წამში რაც ნამდვილად შთამბეჭდავია.
კიდევ ერთხელ სოფლური ენით, მარტივად რომ ავხსნათ: სტანდარტული 125 გრანიანი ტყვია ანალოგიურია შესაბამისი .357 მაგნუმის “რბილი” ვაზნებისა ან 9მმ პარაბელუმის ცხელი ვარიანტებისა – ანუ +P/+P+ (გაძლიერებული მუხტით). .357 Sig–ს საკმაოდ დიდი უკუქცევის ძალა აქვს, მაღალი ხმა და ლულის ცეცხლი მაგრამ მაინც უფრო დაბალი ვიდრე 10მმ Auto-ში და ორიგინალურ 357 მაგმუნმში. შესაძლებელია რა თქმა უნდა უფრო სუსტი მუხტების გამოყენება, მაგრამ მაშინ პრაქტიკულად ამ კალიბრის ყველა პლიუსი იკარგება.
ყველაზე დიდი პლიუსი ამ ვაზნის არის მაღალი საწყისი სიჩქარე და გაცილებით უფრო “ბრტყელი” ტრაექტორია. ასევე ის ეფექტურია სხვა და სხვა ბარიერებში გავლისას და მათ უკან განლაგებულ სამიზნეებზე საკმაოდ ეფექტურად მოქმედებს. ასევე დადებით მხარეს წარმოადგენს ვაზნის ფორმა. ბოთლის ფორმის ვაზნა ძალიან საიმედოა მიწოდებისას ვინაიდან უფრო ვიწრო მისი “თავი” უნდა შევიდეს უფრო განიერ სავაზნეში,  ამიტომ ითვლება, რომ ამ კალიბრის იარაღი თეორიულად უფრო საიმედოა. დენთის მწარმოებელი მსხვილი კომპანია Acurate Arms-ის განცხადებით .357 Sig-ი არის ყველაზე ბალისტიკურად სტაბილური მოკლელულიანი იარაღის ვაზნა, სიჩქარის დევიაცია ყველა ტესტირების დროს შეადგენდა მაქსიმუმ 3 მეტრს წამში, საშუალო კი მხოლოდ 1.5 მ.წ. !!! ანუ მაქსიმალური სხვობა გასროლიდან გასროლამდე არის პატარა რაც უზრუნველყოფს მეტ სიზუსტეს. სხვაობა მხოლოდ 3 მ.წ. ვისაც ესმის, ნამდვილად ძალიან კარგი მაჩვენებელია პისტოლეტის ვაზნისთვის. იგივე კომპანიის ახსნით, ასეთ სტაბილურ მაჩვენებლებს ხელს უწყობს მასრის ფრომა და მაღალი “სამუშაო” წნევა.
რა თქმა უნდა ვაზნას აქვს ასევე უარყოფითი მხარეები. მაღალი სისწრაფე ნიშნავს საკმარისზე მეტ შეღწევას სამიზნეში ანუ არსებობს საშიშროება, რომ სხეულში მოხვედრის შემთხვევაში ტყვია გახვრიტავს მას და შეინარჩუნებს საკმარის ძალას, რომ დაჭრას უდანაშაულო გამვლელები. შესაბამისათ კომპანიებმა, რომლებიც დაიწყეს ამ ვაზნის გამოშვება უბრალოდ ვერ შეძლეს არსებული 9მმ ტყვიების გამოყენება, იმიტომ რომ გაცილებით უფრო მაღალი საწყისი სიჩქარე 9მმ ექსპანსსიურ ვაზნებს (გათვლილები 9მმ პარაბელუმის სიჩქარეებზე) უბრალოდ ფეთქდებოდნენ მიზანში და ხდებოდა მათი სრული ფრაგმენტაცია. შედეგად ტყვია ვერ აღწევდა საკმარის შეღწევის სიღრმეს, რომელიც ოპტიმალურია ბიოობიექტის მწყობრიდან გამოსაყვანათ. რა თქმა უნდა დღეს დღეისობით გამოდის .357Sig-ის ვაზნები სხვა და სხვა დიზაინის ტყვიებით, მაგრამ ასეთი იარაღი ჯერ არ არის საკმარისად პოპულარული და “ბრძოლაში გამოცდილი”, ამიტომ ადრეა ლაპარაკი მის წარმატებულობაზე. ბევრი თვლის და ეს გასაგებიცაა, რომ არსებული აპრობირებული კალიბრები სხვა და სხვა ტიპის ტყვიებით გააკეთებენ ყველაფერს, რასაც სთავაზობს მომხმარებელს .357SIg-ი.
აშშ-ში სადაც ყველა შესაბამისი პროფილის სამსახური და პოლიციის დეპარტამენტი თავად ირჩევენ იარაღს, 357Sig-მა უკვე მოიკიდა ფეხი. აშშ-ს საიდუმლო სამსახური, და ფედერალური დაცვის სამსახური, ასევე მთელი რიგი პოლიციის დეპარტამენტები, არიან შეიარაღებული პისტოლეტებით აღნიშნულ კალიბრში.

ამ სურათზე მითითებულია ვაზნბეის მონაცემები და ტიპი, კარგად ჩანს კვალი რომელსაც ისინი ტოვებენ ბალისტიკურ ჟელატინში, შეღწევის სიღრმე და ტყვიის ფორმა ჟელატინის გავლის შემდეგ.

comparison

Winchester Black Talon

Monday, October 19th, 2009

Monday, March 16th, 2009

მაგალითი, როდესაც ძალიან კარგი უკვე ძალიან ცუდს უდრის

90-ნი წლების დასაწყისში კომპანია ვინჩესტერის სპეციალისტებმა დეივ შლაკებიერმა და ალან კორზინემ შექმნეს ალბათ ერთ ერთი ყველაზე ეფექტური ექსპანსური ვაზნა მოკლელულიანი იარაღისთვის. 1991 წლის დალასისი შოტ შოუზე, კომპანიამ წარადგინა ახალი ვაზნები ამ ტიპის ტყვიები და მისი ყიდვა შესაძლებელი იყო, როგორც კერძო პირებისათვის ასევე სხვა და სხვა ძალოვანი სტრუქტურებისათვის. ეს იყო პრაქტიკულად პირველი პასუხი მსხვილი კომპანიის მიერ იმ ინტრიგაზე, რომელიც აგორებული იყო 1986 წლის ცნობილ შეტაკებაში, რომელშიც რამოდენიმე FBI-ის აგენტი დაიღუპა, ვითომ არაეფექტური ვაზნების გამო, რომელსაც ისინი იყენებდნენ. კონსტრუქციულად ბლექ ტალონი წარმოადგენდა ტიპიურ “ჰოლოუ პოინტს” (ანუ სოფლურად, რომ ვთქვათ მისი წვერში იყო განლაგებული ხვრელი), რომელიც იყო დაფარული სპილენძის ფენი და დამატებით გავლილი ქონდა ოქსიდირების პროცესი რაც ამცირებდა ხახუნის ძალას ლულაში, ინახავდა ლულას ცვეთისგან და ზრდიდა ტყვიის საწყის სიჩქარეს. დაფარვა იყო შავი ფერის, და ეს დაფარვა იხმარებოდა ამ კომპანიის სხვა ვაზნებშიც. ყველაზე მთავარი ნიშანი რაც განასხვავებდა აბ ტყვიას სხვებისგან იყო დამატებითი დაზიანების ფაქტორი ანუ ფრაგმენტაციას და ექსპნსიას დაემარა გაკვეთა. ტყვიის კონსტრუქცია იყო გათვილი ისე რომ, ქსოვილებში შეღწევისას, ტყვიის გაშლის დროს პატარ სპილენძით დაფარული ფარფლები ასევე იშლებოდნენ და ზრდიდნენ პერმანენტული ჭრილობის დიამეტრს. იმისთვის ვინც ჩახედულია ჭრილობების ბალისტიკის საკიტხებში ასევე ცნობილია ის ფაქტი, რომ ტყვიების უმრავლესობა ქსოვილში შეხწევისას აზიანებს მას გაწელვით, ანუ არ გლიჟავს და ანადგურებს ქსოვილს არამედ მას წელავს (გამომდინარე იქიდან რომ ქსოვილები ელასტიურია). ბლექ ტალონის შემთხვევაში ეს არ ხდებოდა, ხდებოდა ქსოვილების გაჭრა რაც ზრდიდა სისხლდენას და სწრაფად გამოყავდა სამიზნე მწყობრიდან. ასევე გაცილებით უფრო მეტი ალბათობით შესაძლებელი იყო მნიშვნელოვანი სისხლძარღვების დაზიანება ვიდრე სხვა კონსტრუქციის ტყვიებით. ცდებმა ასევე დაამტკიცეს, რომ ტყვია უფრო უკეთესად ინარჩუნებდა მასას და გადასცემდა ენერგიას უფრო ინტენსიურად ვიდრე სხვა ანალოგიური ტყვიები, ხოლო ეს ენერგია უფრო ეფექტურად იხარჯებოდა რაც შეიძლება დიდი რაოდენობის ქსოვილის დაზიანებაზე. ეს ყველაფერი ისევ ფარფლების წყალობით, რომლებიც სტაბილუარ იშლებოდნენ იმის წყალობით რომ სპილენძის დაფარვა უფრო სქელი იყო ტყვიის წვერზე ვიდრე მის ქვედა ნაწილში. ამ მეთოდს დაერქვა “reverse-taper jacket (თქვენ თვითონ ტარგმნეთ რას ნიშნავს).

blacktalon%20010

სურათზეა გაშლილი ბლექ ტალონი

მოკლედ, რომ ვთქვათ ბლექ ტალონი გახლდათ ტყვია, რომელიც სხვა და სხვა ალიბრებში მაქსიმალურ ლეტალურბას და ზიანს უზრუნველყოფდა. ამავე დროს ის იყო ოპტიმალური შეღწევისი სიღრმის მიხედვით ანუ ნაკლებად სავარაუდო იყო ადამიანის სხეულის გახვრეტა ისე რომ ჩნდებოდა უდანაშაულო გვერძემდგომი ადიანების დაჭრა. ბლექ ტალონმა მალე დაიკავა სერიოზული პოზიციები ტყვიაწამლის ბაზარზე. მაგრამ ეს “იდილია” დიდხანს არ გრძელდებოდა. ყველაფერი დაიწყო 1993 წელს სან ფრანცისკოში, როდესაც სულიერად ავადმყოფმა კაცმა საოფისე შენობაში ცეცხლსასროლი იარაღით მოკლა 9 ადამიანი . გამოყენებულ იქნა სწორედ ბლექ ტალონები.

ორიგინალური ბლექ ტალონების ყუთი
44magblktal7722

ჟურნალისტებმა აქციეს ეს სკანდალად, სადაც ახსენებდნენ ახალ ზე-ლეტალურ ტყვიებს, ბრიტვასავით ბასრი ბრჭყალებით, რომლებიც ადამიანში მოხვედრისას ფეთქდებოდა ათას ბასრ ნამსხვრევად და ასე შემდეგ. ასე აგორდა სკანდალი, მერე ერთი მეორეს ჩაენაცვლა ახალი მითები. გაკრიტიკდა ყველაფერი, თავად ტყვიის ფერიც კი. თავდაპირველად ახალი ტყვიის ახელი უნდა ყოფილიყო საერთოდ “ბლექ უიდოუ” ანუ შავი ქვრივი, მაგრამ პოლიტიკური თვალსაზრისი ეს არ იქნებოდა კორექტული, ერთ ერთმა პოლიციურმა დეპარტამენტმა, რომელიც მოქმედებდა სავკანიანი მოსახლეობით დასახლებულ რაიონში იტხოვდა ვინჩესტერისგან გამოეგზავნა ვაზნებო ყოველგვარი დასახელების გარეშე). გაკრიტიკდა ტყვიის კონსტრუქცია, ზედმეტი ჭრილობები, ზედმეტი ტანჯვა, მკვლელი ვაზნები და ასე შემდეგ. ბევრს ალბათ არ გაგიკვირდებათ, მაგრამ იქაური ჟურნალისტების დონე თავის მასაში არ განსხვავდება ჩვენი ჟურნალისტების დონისგან – ოქსიდირების პროცესს და შესაბამის დაფარვას მათ უწოდეს ტეფლონის გარსი, რომელიც თურმე ხვრიტავს ჯავშან ჟილეტებს და მერე ხდება მისი ექსპანსია (სისულელე) და შესაბამისად ტყვია გახდა ეგრევე უკვე “პოლიციელების მკვლელი. სხვათაშორის ტეფლონის ტყვიები, დღემდე ფიგურირებენ მხატვრულ ფილმებში. ექიმებთან “დაახლოებულმა” წყაროებმა ახსენეს ასევე ბასრი ფარფლები და თითქოს რამოდენიმე შემთხვევაც კი დაფიქსირდა, როდასც ქირურგებმა ოპერაციების დროს ამ ტიპის ტყვიების ამოღებისას გაიჭრეს თითები და დაავადნენ სხვა და სხვა დაავადებებით. მეც კი ვიცი, რომ ტყვიას ხელით არასდროს არ იღებენ, ამისთვის უფრო მოსახერხებელია შესაბამისი ინსტრუმენტების გამოყენება. მოკლედ სკანდალმა მიიღო საკმაოდ სერიოზული მასშტაბები. ჩაერთნენ სენატორები, კონგრესმენები, ათასნაირი იარაღის ტავისუფალი ბრუნვის მოწინააღმდეგე ორგანიზაციები. ბლექ ტალონის ისტორია გახდა რაღაც მასობრივი აშლილობის ნიშნების მატარებელი ისტორია.. ვინჩესტერა ცადა დაემტკიცებია ცდებით, რომ ბლექ ტალონი დიდად არ განსხვავდება სხვა ანალოგიური ტიპის ტყვიებისგან, მაგრამ ამას უკვე არანაირი მნიშვნელობა არ ქონდა. ეს იყო პოლიტიკა, და ვინჩესტემა მიიღო პოლიტიკური გადაწყვეტილება. ბლექ ტალონები ამოიღეს სამოქალქო ბაზრიდან ხოლო შემდეგ პოლიციამაც თქვა მასზე უარი. პირველად თავისი 130 წლიანი ისტორიის განმავლობაში ვინჩესტრემა მოხსნა პროდუქტი წარმოებიდან, მიზეზის გამო, რომელიც არ ეხებოდა კონსტრუქციულ დეფექტს.

ეხლა, როდესაც პანიკა ამ საკითხის გარშემო უკვე ჩაწყნარდა, ხოლო თითქმის ყველა მეტ ნაკლებად სერიოზული კოპმანია უშვებს ექსპანსიურ ვაზნებს, ვინჩესტერმა ააღორძინა ბლექ ტალონი. ტყვიას აღარ უკეთდება ოქსიდირება და გამოდის სხვა სახელით – SXT, რომელსაც მსროლელები ხშირად შიფრავენ როგორც “Same eXact Thing” ანუ დაახლოებით ასე – ზუსტად ის იგივე რაღაცა.

ასევე გამოდის ვინჩესტერ რეინჯერი, რომელიც ჯერ ჯერობით მხოლოდ სამართალდამცავებისთვისაა ხელმისაწვდომი.

.45 კალიბრის ტყვიები ესროლეს ლამინირებულ კარებს. მარცხნივ დღევანდელი “ოქროს სტანდარტი” თავდაცვით ვაზნებში ფედერალის ჰიდრა შოკი, მარჯვნივ ვინჩესტერის ბლექ ტალონი. სხვობა აშკარაა
17-2

.22lr-ის სამხედრო კარიერა

Monday, October 19th, 2009

Thursday, March 26th, 2009

ამ პატარა ვაზნაზე ალბათ უფრო მეტი მითი და ლეგენდა არსებობს ვიდრე ნებისმიერ სხვაზე , მას ხან არაეფექტურ და სუსტ ვაზნად მოიხსენიებენ, რომელიც მარტო ქაღალდის სამიზნების გახვრეტაში ან ციყვის მოკვლაში ვარგა ხან კიდე მიაწერენ რაღაც განსაკუთრებულ საბრძოლო თვისებებს. რა არ მსმენია პირადად მე ამ ვაზნაზე, ყველაზე ბოლოს მე ამიხსნეს რომ თურმე .22 განსაკუთრებით სახიფათოა შორ მანძილებზე, უფრო სახიფათო ვიდრე 7.62X54–იც კი.

ჩვენი ფორუმის წევრებში ამ კალიბრის იარაღი საკმაოდ გავრცელებულია ისევე როგორც ზოგადად საქართველოში ამიტოამც დარწმუნებული ვარ ეს პატარა სტატია ბევრს დააინტერესებს. 

მე მინდა მოკლედ მიმოვიხილო .22lr-ის (შემდეგში უბრალოდ .22)  სამხედრო კარიერა.  ვინც დაინტერესბულია იმისთვის ცნობილია, რომ .22 არის იდელაური სავარჯიშო ვაზნა, იაფი და არ მოოითხოვს განსაკუთრებულ უსაფრთხოების ზომებს. გამოგონილი 1857 წელს ის წარმატებით გამოიყენებოდა დღემდე, როგორც სავარჯიშო და სპორტული ვაზნა.  როგორც სამხედრო სავარჯიშო იარაღს თავდაპირველად მაგალიითად გერმანელები უშვებდნენ თავის მაუზერის 98 კარაბინის ვერსიას ამ კალიბრზე, ინგლისელებს ქონდათ გადაკეთებული ცალ ვაზნიანი ენფილდები MKIV, დღეს კი ისინი ხმარობენ სპეციალურ კომპლექტებს რომლებიც იძლევიან საშუალებას გამოყენებულ იქნას .22 ვაზნა მათ სტანდარტულ მოიერიშე შაშხანაში. ამ იმპროვიზირებულ სტატიაში მე აქცენტს ამჯერად გავაკეთებ .22 ვაზნის განმოყენებაზე საბრძოლო პირობებში სხვა და სხვა საბრძოლო დავალებების შესრულებისას.

ალბათ ყველაზე პირველად .22 კალიბრის იარაღი გამოყენება საბრძოლო ამოცანბეის გადასაწყვეტად დაიწყო მეორე მსოფლიო ომის დროს. აშშ-ში შექმნილმა სპეციალური სადაზვევრო სამსახურმა (ცენტრალური სადაზვევრო სააგენტოს წინადმორბედი), რომელიც შეიქმნა მეორე მსოფლიო ომის დროს, სპეციალური დავალებების შესასრულებლად და რომლის შემადგენლობაში შედიოდნენ ე.წ. ოპერატიული ელემენტები, ანუ სპეციალური დანიშნულების ქვედანაყოფები, რომლებიც უშუალოდ ახორციელებდნენ ოპერაციებს ფრონტის წინა ხაზზე და ფრონტის მიღმა მტრის ზურგში.  პირველად სწორედ ამ ნაწილებმა დაიწყეს .22 კალიბრის იარაღის გაოყენება.  მათი არჩევანი იყო ორი ყველაზე მაღალი ხარსხის და საიმედო იარაღი, რომელიც აშშ–ში გამოდიოდა. ესენია:  Colt Woodsman და High Standard. ორივე ეს პისტოლეტი  ჭურვილი იყო სხვა და სხვა კონსტრუქციის მაყუჩებით და საკმაოდ ინტენსიურად გამოიყენებოდა. რატომ? იმიტომ რომ ასეთი იარაღიდან ჩუმი გასროლის წარმოება შესაძლებელი იყო ძალიან ახლო მანძილებიდან. მაყუჩი უზრუნველყოფდა იარაღის გამოყენებას უშუალოდ ობიექტზე მუშაობისას. ეს მხოლოდ ილმებშია რომ ისვრიან მსხვილკალიბრიანი იარაღიდან და არავის არაფერი არ ესმის ხოლმე, სინამდვილეში რა თქმა უნდა მაყუჩი ახშობს ხმას მაგრამ არა სრულად და ახლო მანძილებიდან ასეთი გასროლის გასროლად  აღქმა საკმაოდ ადვილია.  ამ შემთხვევაში მაყუჩი მაგლითად ქალაქის პირობებში უფრო ახდენს გასროლის ხმის მასკირებას და ის ადვილად გადაიფარება სხვა ხმაურებით რაც დიდ ქალაქშია არის მაგრამ ოთახიდან ოთახში ხმა მაინც გააღწევს. ბევრად უფრო ჩუმია იარაღი თავიდანვე დაპროექტებული როგორც ჩუმი იარაღი სადაც არა მარტო ინტეგრირებული მაღალი ეფექტურობის მქონე მაყუჩია არამედ კიდევ კონსტრუქციაში შეტანილი მთელი რიგი ელემენტების რომელიც დამატებით “სიჩუმეს” უზრუნველყოფენ, მაგალითად გამორიცხავენ საკეტის მოძრაობის/ჩაკეტვის ხმას ან საერთოდ კეტავენ საკეტს და იარაღი ხდება ხელით გადასატენი ყოველი ახალი გასროლსი წინ.  კოლტიც და ჰაი სტანდარტიც ამ მხრივ რა თქ,ა უნდა იყო სპეცილიზირებული იარაღი, გამომდინარე მათი კალიბრიდან ისინი საკმარისად ჩუმი იარაღები იყვნენ, ასევე 10 ვაზნიანი მჭიდი იმ დროისთვის მაღალი ტევადობის, სწრაფი და ზუსტი სროლის საშუალებას იძლეოდა და ახლო მანძილებზე უზრუნველყოფდა მაღალ ეფექტურობას.

1944 წელს ჰააგის კონვენციის მიხედვით აიკრძალა  .22 კალიბრის ტყვიების გამოყენება რომლებსაც არ ქონდათ ფოლადის გარსი. ჩაითვალა რომ გარსის არ არსებობის გამო ასეთი ტყვიები ქსოვილევბში მოხვედრისას იწყებდნენ ფრაგმენტაციას, შესაბამისად იწვევდნენ ღრმა ნაგლეჯ ჭრილობებს რაც ზედმეტ ტანჯვას აყენებდა მეომარს და შესაბამისად იყო არაჰუმანური.  შესაბამისად სპეც რაზმების მებრძოლებს ავტომატურად აეკრძალა .22 კალიბრის იარაღის გამოყენბა ხოლო სამოქალაქო პერსონალი აკრძელებდა მის გამოყენას შეზღუდვების გარეშე. ანუ არც იმ დროს და არც ეხლა .22 არ გამოდიოდა გარსით დაფარული ტყვიებით.  ლითონს გარსის არ არსებობა ერთ ერთი ფაქტორია .22–ის სიიაფის.  რა თქმა უნდა ომის დროს თავდაპირველად სამხედრობმაც გაუკეთეს იგნორირება ამ ბრძანებას, თუმცა სულ მალე პირველი პარტია .22 კალიბრს ვაზნების, გარსით დაფარული ტყვიებით იქნა მიწოდებული. ასეთი ტიპის ვაზნას მიენიჭა ინდექსი T-42.
ომის ბოლოს ჰაი სტანდარტი უკვე დომინირებდა, როგორც ძირითადი ასეთი ტიპის იარაღი და შემდგომ ის გახდა ერთადერთი .22 კალიბრის პისტოლეტი აშშ-ს ჯარის და სპეც სამსახურების შეიარაღებაში.
აღნიშნულ იარაღს ასევე იძენდა ცენტრალური სადაზვევრო სააგენტო (CIA). 1961 წლის 1 მაისს სვერდლოვკთან საბჭოთა კავშირის საჰაერო თავდაცვამ ჩამოაგდო ამერიკული სადაზვევრო თვითმფრინავი U2, რომელსაც მართავდა ფრენსის პაუერსი. (მას თან მიაყოლეს ერთი საკუთარი გამანადგურებელიც, რომელიც ვერ ამოიცნეს).  იმ დროს CIA ატარებდა და იყო პასუხისმგებელი მაღალი სიმაღლეებიდან სადაზვერვო ფრენების წარმოებაზე საბჭოთა კავშირის საჰაერო სივრცეში და პილოტები “ეკუთვნოდნენ” ამ სამსახურს. პაუერსი მიწაზე დაშვებისას კონტუზია მიიღო და ის მალევე დააკავეს ადგილობრივმა მცხოვრებმა.  ჩხრეკისას მას აღმოიჩინეს საბჭოთა კავშირში გადარჩენის  პაკეტი, სხვა და სხვა ქვეყნის ვალუტა, ოქროს ნივთები (ზოგიერთი წყაროს მიხედვით პორნო ჟურნალები)  და .22 კალიბრის ჰაი სტანდარტი, რომელცი ეხლა თუ სწორედ მახსოვს მოსკოვში საჰაერო თავდაცვის მუზეუმში ერთ ერთ ექსპონატად ინახება.  სხვათაშორის ცენტრალური სადაზვევრო სააგენტოს მიერ შეკვეთილ პისტოლეტებს არ ქონდათ წარწერა “აშშ-ს მთავრობის საკუთრება”, როგორც სხვა იარაღს.

hsmodelb_6_and_4_inches_1991
ჰაი სტანდარტის ორი განსხვავებული მოდელი

 

coltwoodsman

კოლტ ვუდსმენი

აღნიშნულ პისტოლეტს ასევე დემდე იყენებენ საზღვაო სპეციალური დაიშნულების ნაწილები, კონკრეტულად ცნობილი ქვედანაყოფი “SEAL” და საზღვაო ფეხოსანთა კორპუსის პირველი სადაზვერვო ასეული, რომელიც წარმოადგენს აშშ–ს საზღვაო ფეხოსანთა კორპუსის სპეციალური დანიშნულების ნაწილს. “პირველის” შეიარაღებაში გარკვეული დრო ასევე იყო კიდევ ერთი ცნობილი ამერიკული “მელკაშკა” რუგერი MKII მაგრამ, როგორც ჩანს ამ იარაღმა მანდ არ გაამართლა და ამჯერად იქ ისევ რჩება ხმოლოდ ჰაი სტანდარტი. 
24ath1

.22-ს ასევე შრამბეჭდავი ბიოგრაფია აქვს იზრაელში. მოთხოვნილება პატარა და ჩუმი იარაღზე ყოველთვის იყო იზრაელში გარკვეული პირობების გამო. სპეციფიკამოითხოვდა მას , თავხედური და გამბედავ ოპერაციებში ძალზედ ჩუმი და კომპაქტური იარაღი არ დარჩებოდა გამოყენების გარეშე, და .22 კალიბრის იარაღი ფიგურირბდა რამოდენიმე ასეთ ოპერაციაში, რომელიც გახდა ცნობილი ფართო აუდიტორიისათვის.
მაგალითად 1972 წლის 16 სექტემბერს მოსადის მიერ შექმნილი ლიკვიდატორების ჯგუფის წევრებმა ორი .22 კალიბრის იარაღიდან 12 გასროლით მოკლეს ცნობილი ტერორისტი და 1972 წლის მიუნხეის ოლიმპიადაზე მოწყობილი ტერორისტული თავდასხმის ერთ ერთი ორგანიზატორი ვაელ აბუ ცვაიტერი. 
ასევე 1990 წელს სავარაუდოთ მოსადის აგენტებმა ბრიუსელში მოკლეს ჯერალდ ბული, კანადელი ინჟინერი რომელიც მონაწილეობდა ერაყის თავდაცვის პროგრამებში (კონკრეტულად სუპერ ზარბაზანის შექმნაში). მანდ ასევე ფიგურირებდა .22 კალიბრის პისტოლეტი. ინჟინერი ისე მოკლეს თავისის სახლის დერეფანში, რომ გასროლის ხმა არავის არ გაუგონია. 

იზრაელში ამერიკისგან განსხვაბებით ფეხი კარგად მოიკიდა იტალიურმა ბერეტა 70(1)-მა. მას ხანგრძლივი დროის განმავლობაში იყენებდნენ სპეცსამსახურების აბსოლუტური უმეტესობა. მოსადი, სხვა და სხვა სპეც დანიშნულების ნაწილები, ჯარი და ასევე აგენტები, რომლებიც იცავდნენ საჰაერო ჰომალდებს გატაცებისგან. ერთ ერთი პირველი “სკაი მარშალი” მორდეხაი რახამიმი შევიდა ისტორიაში, როდესაც 1969 წელს ოთხი შეიარაღებული პალესტინელი ტერორისტი შევარდა ციურიხის აეროპორტში და თავს დაესხა იზრაელის ავიაკომპანია ელ ალის თვითმფრინავს. მორდეხაი რახამიმი მარტო გაუმკლავდა ოთხ კალაშნიკოვის სისტემის ავტომატებით შეიარაღებულ ტერორისტ და მოკლა ერი თავისი ბერეტა 71 მოდელის პისტოლეტიდან და ასევე დაეხმარა აეროპორტის დაცვას დაეკავებინა სამი დარჩენილი ტერორისტი. დღეს ის ერთ ერთი უმსვილესო კერძო უსაფრთხოების კომპანიის (Hawkeye International Security Consultancy,) დამფუძნებელია. იზრაელის სკაი მარშალები ბოლო დრომდე იყენებდნენ .22 კალიბრის ბერეტბს, იმის გამო, რომ ტყვია ვერ გახვრეტდა თვითმფირნავის კორპუსს და ამვე დროს უფრო სწავლებისას აქცენტს აკეთებდნენ ზუსტი გასროლების დიდ რაოდენობაზე, რომელიც უზრუნველყოფდნენ ტერორისტის სწრაფ გამოყვანას მწყობრიდან და ნაკლებ საფრთხეს შეუქმნიდა მგზავრებს და თვითმფრინავს. ამჯერად ბერეტა შეცვალა იზრაელში წარმოებულმა  9მმ-მა პისტოლეტმა იერიხო.

ასევე არსებობს ინფორმაცია, რომ სანამ იზრაელის ჯარი და პოლიცია მიიღებდა მიტინგის დასაშლელად განკუთვნილ არალეტელურ იარაღს, ისინი იყენებდნენ .22 კალიბრის შაშხანებს მათ შორის საბჭოთა სპორტულ მოდელებს იმისთვის, რომ ზუსტი გასროლებით დაეჭრათ ყველაზე აქტიური და მოუსვენარი მომიტინგეები. შემდგომ ისინი შეცვალა რუგერის შაშხანებმა. ცნობილია, რომ ამან გამოიწვია დიდი მსხვერპლი პალესტინელებს შორის, რის გამოც შაშხანები მალევე დააბრუნეს საწყობებში და დააჩქარეს რეზინის ტყვიების  და სხვა ანალოგიური საშუალებების მიწოდება.

beretta_711
ბერეტა 71 და იგივე პისტოლეტი მაყუჩით

მოთხოვნა .22 კალიბრის მაღალი ხარსხის იარარზე არსებობს დღემდე, რასაც ადასტურებს აი ეს ქმნილება. .22 კალიბრის სნაიპერული სისტემა დამზადებული რუგერის M77 ტიპის მცირეკალიბრინია შაშხანის ბაზაზე კომპანია Tactical Operations-ის მიერ.  ჩემის აზრით ულამაზესი და ძალიან კარგად დაპროექტებული იარაღი.
greenhornet31
შაშხანას გააჩნია ინტეგრირებული მაყუჩი. გამოიყენება სხვა და სხვა სპეციალური დავალებების შესასრულებლად. მაგალითად ლამპიონების ჩაქრობა, ოპერაციის ზონაში ძაღლების განადგურება, და რა თქმა უნდა ჩუმი და ზუსტი გასროლის წარმოება განსაკუთრებულად ახლო მანძილებიდან. შაშხანა უკვე მიეწოდაბა სხვა და სხვა შტატების პოლიციის სპეც რაზმებს.

არსებობს ასევე რუსული მცირეკალიბრიანი სნაიპერული სისტემა СВ-99 შექმნილი სპორტული შაშხანის ბიატლონ-7-ის ბაზაზე.

untitled1
СВ-99
რაიმე ინფორმაცია მის გამოყენებაზე მე ვერ ვიპოვე თუმცა არ არის გამორიცხული რომ ის პატარა რაოდენობით არის შეიარაღებაში.

რაიმე დამატებითი ინფორმაციის მოპოვების შემთხვევაში აუცილებლად დავამტებ ამ სტატიას.

ვაზნების ნაირსახეობები

Friday, October 9th, 2009

არა, ამჯერად საუბრი არ იქნება კონტეინერიან და უკონტეინერო ვაზნებზე ან მათი დატენვის არასტანდარტულ მეთოდებზე. ლაპარაკი მექნება ეკზოტიკურ “ჭურვებზე”, რომელბსაც სხვა და სხვა მიზნებით გამოიყენებენ გლუვლულიან ძირითადად 12 კალიბრის სხვა და სხვა ტიპების თოფებში.  ეს სტატია პრაქტიკულად თარგმანია ჩემი მცირე კომენტარებით.

ესეიგი 12 კალიბრის ვაზნა პრაქტიკულად წარმოაგენს კონტეინერს სადაც შეიძლება შენთვის სასურველი რამეები მოათავსო, სანადირო და სპეცილაური დანიშნულების ვაზნებში ეს როგორც წესი სხვა და სხვა ზომის ტყვიისგან დამზადებული ჭურვებია. ბოლო დრო ასევე ფოლადისგან დამზადებული საფანტი და კარტეჩი გამოიყენება.  არატრადიციულს რაც შეეხება, მანდ უკვე გაცილებით უფრო დიდი მრავალფეროვნებაა.  მათი ნაწილის სახლში დამზადება აბსოლუტურად შესაძლებელია, მაგრამ ცადია არავის არ ურჩევ სახიფათო ფეთქებადი მასალებით ვაზნების დატენვას.

Avenger. შიგნიან ცარიელი ფოლადის ბურთულები. როგოც წესი დაბალი მუხტით. აქვს დაბალი უკუცემის ზალა და ასევე დაბალი შეღწევადობა.  პრაქტიკულად ნაკლებად ლეტალურ ვაზნას წარმოადგენს.  შეიძლება გამოიყენო, როგორც თავდაცვის იარაღი.

Bird Bombs. ტყვია ფეთქებადი შიგთავსით, რომელიც ფეთქდება დარტყმისგან.

Bolo. სახელიდან გამომდინარე უკვე გასაგებია რაც არის.  ორი ფოლადის ბურთულა გადაბმული ერთმანეთში პიანინოს სიმით. ცუდი სიზუსტე უფროსწორედ სიზუსტის საერთოდ არ არსებობა მაგრამ რა ეფექტი ექნება ასეთ ჭურვს ადვილად წარმოსადგენია.

Bouncer:  ორი პოლიმერის ბურთულა. მაღალი სიჩქარე და ძალიან დაბალი შეღწევადობა.  დაახლოებით იგივეა რაც რეზინის ტყვია. მცირე ლეტალობის ვაზნა. შესაბამისი გამოყენების სფეროთი.

ნაკლებად/მცირე ლეტალობის ჭურვები .

Chain reaction:  15 სმ–ნი ჯაჭვი. გასროლისას იშლება და გასაგებია რა ეფექტიც ექნება ასეთ ჭურვს.

Comet: ჩვეულებრივი ტყვია (სლაგი) ტრასირით.

Detonator: ცარიელი სლაგი, წვერზე მოტავსებული დეტონატორით, რომელიც ამოქმედდება დარტყმისგან. სლაგის ავსება შეასძლებელია სასურველი ნივთიწერებით.

Door buster:  პრაქტიკულად ტყვიის მტვერი, პატარა ტყვიის ნაწილაკები, რომლებიც ხვდებიან დიდი ძალით დიდ ფართს ახლო მანძილიდან.  იდელაურია კარების შემტვრევისთვის.

Dragon’s Breath: ერთ ერთი ყველაზე ეკზოტიკური ტიპის ვაზნა.  გამოდის მათ შორის მისი ქარხნული ვარიანტიც. წარმოადგენს ვაზნას, რომელცი დატენილია თეთრი ფოსფორით. 100 მეტრზე ისვრის ცეცხლს და იწვის სამ წამამადე. რაც საინტერესოა არ აზიანებს ლულას.

ეფექტი  Dragon’s Breath–ის გასროლისას.

Fire siren: პატარა სირენა, რომელიც გასროლიას წუის ძალიან მაღალ ხმაზე.  ადვილად აზიანბს სმენადობას.

Flash bomb: იგივე რაც “ჩიტის ბომბა” მაგრამ ფეთქბეადი ეფექტის მაგივრად აქვს ძლიერი შუქის გამოსხივება.

Flechette: ნემსებით ან ლურსმნებით დატენილი ვაზნა. ნემსების დასამზადებელი მასალიდან გამომდინარე აქვს მაღალი შეღწევადობა.

Hammer: სინთეტიკის პაკეტი ავსებული წვრილი საფაბტით. დაბალი საწყისი სიჩქარის შემტხვევაში ტეორიულად არალეტალური ჭურვი.

Mini Missile:  მთლიანი ტყვიის სლაგი, ფოლადის გარსით.  პრაქტიკულად ჯავშანგამტანი ჭურვი.

Napalm: როგორც “ჩიტის ბომბა” მაგრამ ივსება თეთრი ფოსფორით

Pit Bull: ექვსი დიდი ტყვიის ბურთულა და ერთი დიდი სლაგი. ანალოგიური ვაზნას სახელად ტრიო უშვებს რომელიღაცა რუსული კომპანია. წარმოადგენს 12 კალიბრის ვაზნას, სამი პატარა და ერთი დიდი სლაგით.

Smoke bomb: იგივე რაც Dragon’s Breath, მაგრამ ფოსფორის მაგივრად გამოიყენება კვანმლის წარმომქნელი ნივთიერება.

Stinger: 16 პოლიმერის ბურთულა.  ნაკლებად ლეტალური ვაზნა. იგივე დანისნულების რაც რეზინის ტყვიები.

Super flare: სასიგნალო მაშხალა. ეგეთები თბილისის მაღაზიებშიც მინახია.

შეიძლება შეგექმნათ შთაბეჭდილება, რომ ეს ვანები არალეგალურია მაგრამ აშშ–ში ის ყველა იწარმოება ერთი კალიფორნიული კომპანიის მიერ სახელად  Fun Ammo. სახელი სეესაბამება კომოპანიის პროილს. წარმომიდგენია ეხლა ამის წაკითხვაზე ან გაგონებაზე რა რეაქცია ექნება გარკვეული ტიპის ხალხს. ეს ხომ წარმოუდგენელია? რა სისულელა? ვის რაში დაჭირდება?!  ეს ხომ სახიფათოა! მაგრამ განსხვავება ჩვენსა და მათ შორის ზუსტად ის არის, რომ ისინი იტოვებენ არჩევანის უფლებას და სხვას ამის უფლებას არ უზღუდავენ. გინდა ცადე, არ გინდა მაშინ სხვას ხელს ნუ შეუშლი.

პრაქტიკულ გამოყენებას რაც შეეხება ჩემი აზრით დიდი პერსპექტივა აქვს არალეტალურ ვაზნებს. სახლის დაცვის შემთხვევაში ნაკლებად ლეტალური ვაზნების გამოყენება სასურველია. ის გარნტირებულად გამოიყვანს მწყობრიდან თავდამსხმელს (განსხვავებით უხარსხო, არაეფექტური და სახიფათო საფანტის და გაზის პისტოლეტებისგან)  და ამვე დროს სიციხლეს შეუნარჩუნებს მას. მე თუ მკითხვათ ნებისმიერი ვინც დაგაწყვიტავს სხვის სახლში შეღწევას და მოქალაქეზე თავდასხმას იმსახურებს ადგილზე გნადგურებას თავდამცველის მიერ, ყველა შესაბამისი აუცილებელი საშუალების გამოყენებით, მაგრამ ხშირად თავდამცველს, უჭირს იმის გარჩევა რა დონის საფრთხესთან აქვს მას საქმე(საქართველოში პრაქტიკულად და ტეორიულად შეუძლებელია ჩამოგიყალიბდეს სამოქალაქო თავსდაცვის იარაღის გამოყენების უნარჩვევები), კარგად შეიარაღებული მძარცველების ჯგუფთან თუ უბრალოდ შიშარა წვრილმანი ქურდებთან.  მათ წინააღმდეგ სასიკვდილო ძალის გამოყენება (მე მიმაჩნია, რომ ეს მაინც ლეგიტიმურია უმეტეს შემთხვევაში გარდა ხულგნობის შემთხვევისა )  შეიძლება ძალიან მძიმე ფსიქოლოგიური  ეფექტი იქონიოს თავდამცველზე და გარდა ამისა მას მოუწევს მსოფლიოში ყველაზე სამრთლიან, დემოკრატიულ და ჰუმანურ სასამრთლო სისტემასთან ურთიერთობა, რაც ასევე არასასურველია, იმიტომ, რომ აუცილებლად აღმოჩნდება რომ ქურდები და მზარცველები თურმე კარგი ბიწები ყოფილან, ცხოვრებაში არ შეუგინიათ, სკოლაში გაკვეთილებს არ აცდენდნენ, უყვარდათ ხატვა და ლექსების წერა. აქიდან გამომდინარემცირე ლეტალობის იარაღი, ანუ ჩვენ შემთხვევაში გლუვლულინი თოფი მცირე ლეტლობის ვაზნებით დატენილი  შეიძლება იყოს საუკეთესო არჩევანი, როგორც სახლის თავდაცვის იარაღის.

პატივისცემით,

Shooter

ps

სხვათაშორის არალეტალური იარაღი, ცოტახნის წინ  ცხარე დისკუსიების თემა გახდა, სამწუხაროდ ორივე მხარემ უცოდინრობის მაგალითი მოგვცა და შედეგად ტრაგი–კომიკური სიტუაციაც მივიღეთ.  ყველა საუბრობს ამ თემაზე მაგრამ არავის არ ესმის საკითხი. ამიტომაც სულ მალე მე არალეტალური და მცირე/ნაკლებად ლეტალური იარაღის სახეობების ვრცელ მიმოხილვას მოვამზადებ.

ps

მე არავის არ ურჩევ თავად ჩაატაროს რაიმე ექსპერიმენტები ამ სტატიაზე დაყრდნობით. ეს უბრალოდ სახიფათოა, და გაურკვეველია, როგორ მოხდება შექმნილი ვაზნების უსაფრთხო ტესტირება მათი ეფექტურობის დასადაგენად. ასე, რომ მე ვიხსნი პასუხისმგებლობას თუ ვინმე თავად დააპირებს ექსპერიმენტების ჩატარებას.